Dharmadhātu („sfera rzeczywistości”) – termin odnoszący się do wszystkiego, co może być postrzegane za pomocą władz zmysłowych; dotyczy również wszechświata fizycznego, którego elementami składowymi są czas, przestrzeń oraz wszystkie istoty żyjące. Składają się na niego dwa człony: „dharma” (prawo, zasada lub rzeczywistość) oraz „dhatu” (sfera, królestwo lub element).
W Sutrze Awatamsaka słowem „dharmadhātu” określa się cały wszechświat. Jest to jednak świat widziany przez buddę, a więc świat zjawiskowy, nieoddzielony od swojej absolutnej, ostatecznej podstawy, w którym wszystkie zjawiska powstają, trwają i rozpuszczają się. Jego istotą jest pustka (sanskr. śūnyatā); podlega on nieustannym zmianom, jest płynny i pozbawiony granic, a zarazem wszystko jest w nim połączone i wzajemnie na siebie oddziałuje.
Czwarty patriarcha szkoły huayan, Chengguan (738-839) sformułował koncepcję Czterech Sfer Dharmadhātu (sifajie), która systematyzuje relację między tym, co absolutne, a tym, co zjawiskowe:
- shi fajie (sfera zjawisk): świat form, różnorodności i indywidualnych obiektów, postrzegany przez zmysły.
- li fajie (sfera zasady): poziom absolutnej pustki (śūnyatā), jedności i wspólnej natury wszystkich rzeczy.
- lishi wu’ai fajie (sfera niezakłóconej jedności między Zasadą a Zjawiskiem): wgląd w to, że Absolut i świat zjawisk nie są oddzielne – każda forma jest manifestacją pustki.
- shishi wu’ai fajie (sfera niezakłóconej jedności między samymi Zjawiskami): najwyższy poziom realizacji, w którym każde zjawisko bezpośrednio przenika się ze wszystkimi innymi, bez pośrednictwa Zasady.
Zasada (li) nie istnieje poza Zjawiskiem (shi), a Zjawisko nie jest niczym innym jak manifestacją Zasady. Są one jak woda i fale – choć fale się poruszają, ich naturą jest woda; choć woda jest spokojna, jej potencjałem jest ruch fal
Dharmadhātu oznacza też absolutną, ostateczną prawdę, która leży u podstaw wszystkich zjawisk, oraz zrozumienie tej prawdy, tożsame z osiągnięciem oświecenia. W tym kontekście oznacza oczyszczony umysł w swoim naturalnym stanie, wolny od zaciemnień, najgłębszą naturę lub esencję.