Praktyka hwadu

Praktyka hwadu (chiń. hua-t’ou) jest tradycyjną koreańską formą medytacji z wykorzystaniem konganów, wywodzącą się z chińskiego czan. W Chinach została ona spopularyzowana w XII wieku przez mistrza czan Dahui Zonggao. Dzięki niemu metoda ta, wcześniej stosowana wyłącznie przez mnichów, stała się dostępna także dla osób świeckich. W Korei praktykę hwadu rozpropagował kilkadziesiąt lat później Pojo Chinul, wybitny odnowiciel sŏn. Prezentujemy poniżej kilka tekstów przybliżających tę metodę medytacji.

Koreańska praktyka konganów hwadu
Medytacja hwadu jako praktykowanie Pradżni Paramity
Stopniowe doświadczanie natychmiastowego oświecenia. Nauki Ganhwa Seon we współczesnej Korei